Yeah Kim Leng dari Sunway University berkata cukai kekayaan sukar dilaksanakan dengan berjaya kerana persaingan negara jiran, manakala negara Eropah seperti Perancis dan Jerman telah memansuhkan cukai itu akibat hasil kutipan yang rendah serta masalah pentadbiran yang tinggi berbanding kos ekonominya.

Beliau berkata terdapat alternatif yang lebih praktikal dan lebih baik berbanding cukai kekayaan dalam reformasi semasa yang sudah pun memberi tumpuan kepada peluasan SST, peningkatan kecekapan pentadbiran cukai, pengenaan cukai dividen ke atas saham tidak tersenarai dan rasionalisasi subsidi.

Ketua Ekonomi Bank Muamalat Malaysia Bhd, Afzanizam Abdul Rashid, berkata reformasi subsidi bahan api adalah cara yang lebih mampan untuk mengukuhkan kewangan kerajaan. Katanya, ia akan menghasilkan ‘penjimatan besar yang boleh disalurkan semula kepada penerima bantuan kewangan yang layak’.

Afzanizam berkata struktur cukai pendapatan individu sedia ada sudah agak tinggi bagi golongan berpendapatan tinggi. “Mereka yang mempunyai pendapatan bercukai tahunan melebihi RM2 juta dikenakan cukai 30%, manakala mereka yang berpendapatan antara RM600,001 hingga RM2 juta dikenakan cukai 28%,” katanya.

Minggu lalu, bekas Ahli Parlimen Klang Charles Santiago menggesa pelaksanaan cukai kekayaan 2% yang menurutnya mampu menjana RM1 bilion bagi membantu menampung kekurangan RM10 bilion dalam kewangan kerajaan.

Beliau berkata 50 rakyat Malaysia terkaya telah menambah kekayaan mereka sebanyak RM103 bilion dalam tempoh setahun, menjadikan jumlah keseluruhan kekayaan mereka RM458 bilion.

Afzanizam berkata mencari keseimbangan yang tepat adalah penting dalam penggubalan dasar, sambil menegaskan bahawa setiap orang mempunyai peranan untuk menyumbang kepada ekonomi tanpa mengira tahap pendapatan.

Yeah menambah bahawa cukai kekayaan sering ditinggalkan kerana kos, risiko dan ‘kesan tidak diingini’.

“Keusahawanan boleh terjejas dan penilaian aset menjadi tidak tepat bagi aset yang ‘sukar dinilai’,” katanya sambil menambah bahawa cukai kekayaan bercanggah dengan cita-cita Malaysia untuk menarik entiti pengurusan kekayaan keluarga tunggal (single family offices) dan meletakkan negara sebagai hab kekayaan serantau.