Cadangan untuk menjadikan kuota ini sebahagian daripada undang-undang, diutarakan oleh Wanita Barisan Nasional (BN) baru-baru ini.
Bagaimanapun, Ong Bee Leng, Ketua Pegawai Eksekutif Perbadanan Pembangunan wanita Pulau Pinang (PWDC) dan penyelidik di Universiti Sains Malaysia (USM), Zaireeni Azmi berkata, ahli politik lelaki itu mungkin merasakan mereka berhak untuk mendapat kerusi mereka.
“Ia mengenai kuasa. Dengan mengemukakan lebih ramai calon wanita bermakna lebih sedikit lelaki akan mendapat akses kepada kuasa politik,” kata Zaireeni.
Zaireeni, yang bersama unit penyelidikan wanita dan jantina USM berkata, peningkatan sekurang-kurangnya 30% perwakilan wanita telah dibincangkan dalam empat kitaran pilihan raya umum (PRU) yang lalu.
Ahli akademik itu yang mengkaji perwakilan wanita dalam politik, menambah bahawa beliau telah mendengar ahli politik berjanji untuk meningkatkan perwakilan wanita agar sepadan dengan peratusan penduduk.
“Tetapi mereka tidak bertindak,” katanya kepada FMT. “Jika anda mahu mengenakan kuota kepada semua parti politik, adakah anda fikir mereka akan gembira untuk berkongsi kuasa? Untuk meletakkan wanita sebagai presiden dan naib presiden parti?”
Ong berkata, sesetengah ahli politik wanita sendiri mungkin tidak menyokong kuota mengikut undang-undang. Mereka mungkin berasa “perubahan singkat” dan dihina kerana diberi kerusi hanya kerana kuota.
Menurut Institut Antarabangsa untuk Demokrasi dan Bantuan Pilihanraya, undang-undang kuota jantina diberi mandat oleh perlembagaan di Burkina Faso, Nepal, Filipina, dan Uganda, dan undang-undang pilihan raya di Belgium, Bosnia Herzegovina, Slovenia, Perancis dan sebahagian besar Amerika Latin.
Ong berkata, undang-undang kuota akan menjadi langkah pertama dalam menetapkan asas untuk 30% perwakilan wanita dalam politik, sambil menyatakan wanita hanya menyumbang 15% daripada 222 Ahli Parlimen Malaysia.
Zaireeni menceritakan pengalamannya menemubual Ahli Parlimen wanita pada 2018, di mana ada yang menentang kuota jantina yang sah dalam isu meritokrasi.
Beliau menegaskan bahawa calon politik lelaki jarang dipersoalkan tentang keupayaan dan kredibiliti mereka, manakala wanita sebaliknya sering tertakluk kepada penelitian sedemikian.